บันทึกหน้า 22

     ขอบคุณหัวใจที่เข้มแข็ง บางสิ่งที่ทำถามว่าเสียใจไม๊มันก็ใช่ แต่บางครั้งมันก็คงจะดีกว่าปล่อยให้มันมาทำร้ายเราอยู่ตลอดเวลา มันคงเหมือนแผลเรื้อรังที่หากไม่ตัดเอาเนื้อร้ายออกไป แผลก็คงไม่หาย เพราะด้านในมันยังกลัดหนอง
 
     พรุ่งนี้มีนัดจะไปดูเรื่อง เพื่อนสนิท กะน้องชาย นานแว้วที่ไม่เคยได้ไปดูหนังด้วยกันเลยอ่ะ แถมวันอาทิตย์พ่อกะแม่ก็จะมาอีก ดีจัง รู้สึกดีที่มีพ่อกะแม่อยู่ข้างๆ แม้บางครั้งเราอาจจะมีบางสิ่งที่คิดต่างกันไป แต่เราก็เชื่อว่าทุกสิ่งที่พ่อกะแม่ และคนในครอบครัวทำ มันเต็มไปด้วยความรักและความหวังดีเสมอ บางครั้งก็อดไม่ได้ที่จะดื้อไม่ทำตามในสิ่งที่พ่อและแม่บอก ก็อาจจะเป็นเพราะบางช่วงเวลาเราก็ต้องการที่จะเรียนรู้ชีวิตด้วยตัวเองบ้าง ก็เท่านั้นเอง
 
     ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำในวันนี้ เพียงเพราะอยากได้มีโอกาสได้ทำอะไรให้พ่อและแม่บ้างเท่านั้น ถามว่าเหนื่อยไม๊ก็เหนื่อยนะ แต่เป็นความเหนื่อยที่แฝงไว้ด้วยความสุข สุขที่ได้ทำให้กับคนที่เรารักและรักเรามากที่สุด
 
     ที่สำคัญทันเป็นความฝันของปู่ เป็นสิ่งที่ปู่พูดให้ได้ยินเสมอว่าอยากให้เราเรียนต่อ ถึงแม้ตอนนี้ปู่จะไม่ได้อยู่กับเราแว้ว แต่เราก็รู้ว่าปู่ยังคงเฝ้ามองเราอยู่เสมอ ทุกวันนี้เรายังรับรู้ได้ถึงอ้อมกอดอุ่นๆ แววตาที่ส่งผ่านความรักความห่วงใยมาให้เสมอ เสียดายแค่ว่าวันสำคัญของเราจะไม่มีปู่ยืนอยู่ข้างๆเหมือนกับช่วงเวลาที่ผ่านมาเท่านั้น แต่ปู่ก็จะอยู่ในหัวใจเสมอและตลอดไป
 
                                                                                                                            
 
    
ข้อความนี้ถูกเขียนใน Uncategorized คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s