บันทึกหน้า 30

     ห่างหายไปหลายวัน ก็ไม่ได้ไปไหนนะ ยังคงวนเวียนกับโลกใบนี้อยู่ แต่ไม่มีอารมณ์อยากจะทำอะไร อาจจะเป็นเพราะเครียดๆเรื่องสอบม้าง ก็วันจันทร์นี้แว้วจิ แต่เราก็ต้องเชื่อมั่นว่า หากคนเราตั้งใจจะทำอะไร ก็ไม่มีอะไรยากเกินความสามารถหรอก
 
     ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย ในความคุ้ยเคยกันอยู่มันแฝงอะไรบางอย่าง
 
     ชอบจังประโยคนี้ บางครั้ง มิตรภาพใหม่ๆมันก็หอมหวานนะ เราก็เลยเลือกจะที่ปรุงแต่งสิ่งดีๆให้แก่กัน แต่พอวันนึงมันกลายเป็นความคุ้นเคยกันมากเกินไป มันก็ไม่มีค่าอะไร ไม่ต้องมาแคร์ ไม่ต้องใส่ใจอะไรกัน เบื่อนะ กับคำว่า เพราะเราสนิทกัน เพราะทุกครั้งที่ได้ยินคำนี้ มันก็เป็นคำแก้ตัว กับสิ่งร้ายๆที่เราได้รับเสมอ
 
     การยึดติดเป็นสิ่งแย่ๆเนอะ เราะมันกลับกลายมาทำร้ายเราทุกที หากเราต้องการจะตัดมันออกไป ก็ต้องเริ่มจาก เอาสิ่งต่างๆที่คุ้นเคยออกไปก่อน วันนึงเราต้องทำได้จิ ก็ในเมื่อทุกครั้งที่เราย้อนกลับไปยืนที่จุดเดิม มันก็คือความเจ็บปวด ความเสียใจ     
 
     บางครั้งก้เคยสงสัยตัวเองนะ ว่าทำไม เราถึงไม่เลือกในสิ่งที่ดีกว่า ทั้งๆที่มีทางไป แต่บางอย่างมันก็อยู่กัยเรานานมาก จนเหมือนกับเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต หากมันหายไป มันก็คงเหมือนขาดอวัยวะบางอย่างในร่างกายไปชิ้นนึง บางชิ้นมันก็อาจจะไม่สำคัญ แต่มันก็จำเป็น เพราะถึงแม้ว่าอวัยวะที่หายไปจะไม่ได้มีหน้าที่ที่สำคัญอะไร แต่มันก็เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเราอยู่ดี
 
                                                                                                                                
ข้อความนี้ถูกเขียนใน Uncategorized คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s