คิดถึงอย่างแรง

14.00 นาฬิกา กับแสงแดดจ้าภายนอก

ฝังตัวเองไว้บนเก้าอี้หน้าคอม ทอดสายตาออกไปนอกหน้าต่าง
มองดูสายลมที่พัดเอื่อยกับแสงแดดจ้าภายนอก
เพลงเหงาหลายเพลงถูกเปิดคลอวนซ้ำไปมาอย่างเบาๆ

…..

การที่เราสองคนอยู่ห่างไกล และไม่ได้เจอกันเป็นเวลานานอย่างนี้
ปริมาณของความเหงาและความคิดถึงที่มี มันมากมายขนาดไหน..

สายฝนที่หยุดตกไปไปหลายวันแล้ว
แต่ความเหงาและความคิดถึงมันไม่ลดลงแม้แต่น้อย
เสียงเพลงของความเหงาที่เปิด ยังคงแสดงเจตจำนงของมันอย่างเที่ยงตรง
ไม่แน่ว่าเย็นของวันนี้หรือเช้าวันพรุ่งนี้ฝนอาจจะตกลงมาอีกก็ได้
และบรรยากาศของมันก็คงจะทำให้ยิ่งเหงามากกว่านี้ก็ได้

หากเพียงแค่ได้เห็นหน้า
เสียงเพลงเหงาที่เปิดฟังและความรู้สึกที่มี
ก็คงจะดูไม่เหงาเกินความจำเป็น..

แต่ตอนนี้

การได้เห้นหน้าผ่านกล้องเหมือนเวลาที่ผ่านมา

มันกลับทำให้ความเหงาและความคิดถึง

เพิ่มขึ้นจนทำให้หัวใจที่เข้มแข็ง อ่อนแอได้อีกครา

คิดถึงอย่างแรง !

ข้อความนี้ถูกเขียนใน Uncategorized คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s